De tentoonstelling Landscape brengt werk van Yves Beaumont, Jan De Vliegher, Mieke Teirlinck en Hans Vandekerckhove.
Centraal staat het landschap:
Yves Beaumont brengt zee- en boszichten (uit de reeksen Seascape en Woods).
Jan De Vliegher schilderde Engelse tuinen (uit de reeks Pleasure Gardens).
Mieke Teirlinck toont krijtrotsen uit Engeland en Noord-Frankrijk (uit de reeksen Ramsgate en Cap Griz-Nez/Cap Blanc-Nez).
Hans Vandekerckhove toont zichten van het Mies van der Rohe Paviljoen te Barcelona (uit de reeks The Architect's House) ...
> meer info
Karin Borghouts is gefascineerd door plaatsen. Haar eerste foto’s nam ze in de zoo. Niet van de dieren maar van hun habitats. Het leverde de bevreemdende reeks ‘Through the Looking Glass’ op.
Haar scherp analyserend oog schenkt haar de rake gevoeligheid voor omgevingen, interieurs en gebouwen. Deuren, ramen, gangen en trappen krijgen daarin een haast archetypische betekenis.
Ze voelt als geen andere fotografe de monumentaliteit aan van gebouwen en musea. De grootsheid en de weidsheid van de zalen die ze in het platte vlak van een foto weergeeft zijn fascinerend. De opname wordt een kijkkast vol fijne details die haarfijn tot hun recht komen dankzij de hoogwaardige opnametechniek en de sublieme kwaliteitsafdruk.
Ruimtelijke gegevens die niet langer...
> meer info
Galerie Zwart Huis brengt een selectie werken van Gilbert Decock uit de jaren ’80: schilderijen, gouaches en collages.
Gilbert Decock was één van Vlaanderens meest uitgesproken beoefenaars van de geometrische abstractie. Al heel vroeg in zijn schilderscarrière raakte hij ervan overtuigd dat beeldende kunst een hogere bestemming heeft dan de reproductie van de visuele werkelijkheid. Hij pikte de draad op van de schilders van De Stijl uit de jaren twintig (Jozef Peeters en Georges Vantongerloo) en legde mee de basis van de naoorlogse bloei van het abstracte constructivisme.
Kenmerkend zijn het zeer sobere, veelal tot de wit-zwartessentie herleide kleurengebruik en de zeer regelmatige, strak afgelijnde en vlakke vormgeving. De geometrie biedt een op perfectie gebaseerd ordeningsprincipe, dat de...
> meer info
Tijdens haar jaarlijkse verlof in januari 2011, stelt het Zwart Huis de galerie ter beschikking van een jong veelbelovend kunstenaar die een ingreep in de ruimte doet. Deze installatie is extern te bekijken.
Karen Vermeren is gefascineerd door natuurlandschappen die herinneren aan de geologische tijden: aardverschuivin- gen, breuken en natuurlijke processen. Zoals een natuur- landschap tracht ze haar werken leefbaar, veranderlijk
en grenzeloos te maken. Met ongebruikelijke materialen (acryl, plasticfolie en tape) werkt ze rechtstreeks op muren, vloeren, ramen of plafonds van een ruimte en maakt ze tij- delijke ‘muurschilderingen’, die zich enkel laten begrenzen door de ruimte zelf. In intense kleurpartijen evoceert ze een soort landschappen die noch abstract, noch figuratief zijn.
Voor het Zwart Huis creëert...
> meer info
De tentoonstelling ‘Revisited Portraits’ bestaat uit fotografische portretten van twintig Belgische kunstenaars met faam. Dirk Vermeirre fotografeerde hen in zwart/wit en kleur. Nadien vroeg hij de kunstenaars hun eigen fotoportret te bewerken.
Dirk Vermeirre (°1949) is een kunstfotograaf die al vele jaren kunstenaars in hun wereld volgt.
De artisieke kwaliteiten van zijn foto’s worden opgemerkt door Christoph Ruys, voormalig directeur van het Fotomuseum Antwerpen en aktueel uitgever bij Lido, gespecialiseerd in kunstboeken.
Ruys besluit het boek ‘De Witte Panter’ uit te geven met zwart/wit foto’s die Vermeirre maakte van de Antwerpse legende Fred Bervoets.
Wanneer Gerda Vander Kerken van Galerie Zwart Huis beschilderde foto’s van Fred Bervoets ziet, groeit bij haar een idee en later een project....
> meer info
Piet Raemdonck is voornamelijk bekend van zijn bloemenvaasschilderijen, zijn composities en landschappen. Vandaag is abstractie een niet weg te denken aspect in zijn werk. Dat hoeft niet te verbazen
Het motief wordt vaak volledig losgelaten. De kleuren en het licht doen het werk. Hij opteert voor het pure luminisme waarbij hij graag verwijst naar Velasquez: “ Bij hem ervaar ik het licht werkelijk als een vibratie; waardoor het werk gaat trillen voor je ogen; het komt tot leven. Het is één grote vrijage tussen licht en schaduw.”
En die vrijage is voelbaar bij de ‘ Kamerzichten ‘.
Waar het licht wegebt slokken donker schaduwen de kamer op en onttrekken delen van de interieurs aan het oog van de kijker....
> meer info
Jozef Van Ruyssevelt ( Bazel – O.-Vlaanderen, 1941 – Essen 1985 ) volgt de opleiding Schilderkunst en Grafiek aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Antwerpen.
Hij krijgt er een goede band met zijn leermeester, de schilder, graficus en glazenier Jos Hendrickx (1906-1971). Later zal Van Ruyssevelt hem als leraar opvolgen aan de Antwerpse Academie.
Over de periode aan de Academie vertelt zijn vrouw May Suykerbuyk: “ Zijn leraarschap heeft hem veel kopzorgen bezorgd. Eerder door de directie dan door zijn studenten. Jozef was ook niet zo graag onder de mensen. Op de academie at hij zijn boterhammetjes liever alleen op. “
May Suykerbuyk leerde hij kennen in 1966. Zij verkasten naar Essen, een groene landbouwgemeente aan de...
> meer info
Fragiliteit staat centraal in haar oeuvre van Mieke Teirlinck. De fragiliteit van het licht dat ze steeds weer opzoekt, maar ook de fragiliteit van de onderwerpen die ze weergeeft. Haar oeuvre is erg divers: landschappen, stillevens, portretten, naakten - maar fragiliteit in al zijn betekenissen is steeds weer het sleutelwoord ervoor. Ze schildert steeds naar waarneming, levend model, geen afbeeldingen. Ze weigert het keurslijf van een kader voor haar doeken: ze laat de beschildering doorlopen tot op de randen, zodat ook het doek naakt en kwetsbaar blijft.
Mieke Teirlinck (Brugge, 1959) kreeg een kunstopleiding, maar ze begon slechts te schilderen in 1992 nadat zij en haar man terugkeerden van een verblijf in Suriname en Frans Guyana. Langzaam maar zeker...
> meer info
Eerder schilderde hij het licht op het San Marcoplein, de zon die schaduwen werpt op de borstbeelden in het Romeinse Capitool, de reflecties in rijk versierde borden uit de schatkamer van de Hofburg in Wenen, of de kleurige huizen van Cinque Terre aan de Ligurische kust.
Jan De Vliegher schildert het licht. Het licht dat weerkaatst en reflecteert tot het loskomt van de objecten en haast abstracte composities gaat vormen.
Voor zijn nieuwe reeks werken getiteld 'Treasury' vond hij inspiratie in het kristal en het porselein in de collecties van het Victoria & Albertmuseum te Londen.
Jan De Vliegher verwerkt zijn reisimpressies tot symfonieën van kleur. Hij schildert de kleuren die het onderwerp hem aanreikt,...
> meer info
In de tentoonstelling Double Fantasy staan de weerspiegeling en de verdubbeling van de realiteit in een droomachtige sfeer centraal: thema’s als de architectuur, de nacht, de tuin, het water en het meisje worden associatief met elkaar verbonden.
Het Mies van der Rohe paviljoen in Barcelona, een nachtelijk zicht op een boomkwekerij in Landegem, het wateroppervlak van de Pool of Peace in Mesen , een vijvertje in Orval zijn de leitmotieven om een centraal verlangen naar de oorsprong te verbeelden.
Het oeuvre van Hans Vandekerckhove heeft een sterk contemplatief karakter. Alhoewel hij hoofdzakelijk de waargenomen realiteit schildert, is elk werk een zelfportret.
Als mens en als kunstenaar heeft hij een sterke relatie met de natuur en schildert hij...
> meer info
Nick Andrews wordt beschouwd als één van de meest boeiende exponenten van de jongste generatie Belgische schilders. De inspiratiebron voor zijn schilderijen zijn imaginaire reisindrukken, historische taferelen, desolate hotels, seksclubs en vergane pretparken, zoals in de vorige solotentoonstellingen Jig Saw City (2010), Wandering Eye (2009), Best of Both Worlds (2008), The Beaten Track (2007), Western Skies (2006), My Lovely Neighbourhood (2005) en Coney Island (2003).
In de nieuwe reeks Champagne Charlie staan casino’s, goktafels, Music Hall’s en burleske figuren centraal. De scènes zijn geïnspireerd op het Victoriaanse London met zijn sing-a-long Music Hall’s en op exotische gokoorden zoals het casino van Monte Carlo. De nadruk ligt op het artificiële tegenlicht dat de spelers en de menigte omkadert in de...
> meer info
In een vorig leven was Thierry Renard een topjurist in Brussel en New York, gespecialiseerd in Internationaal Recht. Sinds zijn jeugd verknipt hij papier tot collages met een boodschap: zijn eerste collage, in 1967, was een liefdesbrief op een pianopartituur waar hij de muzieknoten verving door ogen. Het beeld zei zoveel meer dan woorden. In 1995 besliste hij om een punt te zetten achter zijn advocaten-carrière en zich definitief aan de collage-kunst te wijden.
Collages zijn een specifieke expressievorm van de twintigste eeuw. Ze werd oa. beoefend door de kubisten, constructivisten, dadaïsten, surrealisten, Cobra en Pop-Art.
De collages van Renard zijn "puzzles for the eye and the brain" waar de kunstgeschiedenis een belangrijke rol speelt. In de titels schuilen humor en...
> meer info
Kenmerkend voor het werk van Yves Beaumont (°Oostende 1970) is de standvastigheid van de beeldtaal, van het creatief denken en daarnaast ook de overtuiging dat hij een schilder is die zijn taal mag en kan spreken. Zijn ‘inspiratie’ kent vrijwel een enkele bron: het landschap. Maar hij bezit ook de bijzondere gave om dit traditioneel gegeven om te vormen tot een hedendaags mediteren omtrent de schilderkunst en haar middelen. Hij zoekt naar eigen zeggen naar “de beeldende vertaling van het landschappelijke element”. Zowat alles wat met dit gegeven te maken heeft is middel en aanzet, reden tot beeldend enthousiasme, uitdaging om te herleiden tot een ultiem punt, tot een lijn, tot een vlakverdeling tussen licht en donker, een grafisch net...
> meer info
Jan De Vliegher schildert het licht. Het licht dat weerkaatst en reflecteert tot het loskomt van de objecten en haast abstracte composities gaat vormen. Eerder schilderde hij het licht op het San Marcoplein, of de zon die schaduwen werpt op het marmer van de borstbeelden in het Romeinse Capitool, of de reflecties in rijk versierde borden en glazen in de schatkamer van de Hofburg in Wenen.
De Vlieghers nieuwe reeks schilderijen is ontstaan na een bezoek in juli 2009 aan Cinque Terre, vijf dorpjes gelegen in het rotsachtig kustgebied aan de Riviera di Levante in Ligurië, Italie. De dorpjes klampen er zich vast aan duizelingwekkend hoge kliffen. De fel gekleurde huisjes hebben gevels in gele, oranje, roze en rode...
> meer info
Onder de titel Gezichtsverlies toont Vanriet een kleine reeks portretten van gedeporteerden uit de Dossinkazerne te Mechelen. Hij baseert zich hiervoor op een monumentale publicatie van de Vrije Universiteit Brussel en het Joods Museum voor Deportatie en Verzet in Mechelen: Mecheln-Auschwitz 1942-1944. Het gaat om vier boeken met meer dan achttienduizend foto’s van mensen die tijdens de Tweede Wereldoorlog zijn weggevoerd naar de Duitse kampen.
De serie is een evident vervolg op vorige tentoonstellingen zoals Transport en Meikever, Vlieg!, die samen een indrukwekkend hedendaags verhaal vertellen over het menselijk tekort.
Vanriets oeuvre combineert een veelheid aan inhoudelijke thema’s (religie, geweld, machtsmisbruik) met uiteenlopende stijlkenmerken (van figuratief tot abstract, van minimalistisch tot exuberant). Inspiratie vindt hij in het verleden van zijn...
> meer info
Liliane Vertessen maakt al bijna vijfendertig jaar erotisch geladen zelfportretten. Ze verkleedt zich in romantische gewaden, lingerie, tijgerpakjes of mannenkostuums. Ze poseert als het onschuldige meisje, de dame, de sexy stoeipoes, de femme fatale, de prostituée, la pantera rosa, Lola. Haar provocerend rollenspel suggereert een grenzeloos exhibitionisme. Maar in haar oeuvre schuilt een mysterieuze dubbelzinnigheid: juist door dit rollenspel geeft ze zich niet bloot en blijft haar identiteit ongrijpbaar.
Vanaf het begin was het eigen uiterlijk het onderwerp van Vertessens kunst. Midden jaren zeventig maakte ze een fotoreeks van zichzelf met polaroids. Met een direct klaar-camera ensceneerde ze erotische poses zoals in haar latere werk.
“Ik bestudeer vooral mezelf. Elke dag sta ik erover verbaasd wat er...
> meer info